میوه نارگیل با نام علمی (Cocos nucifera) با پوست سخت و قهوه ای رنگ، ابتدا در جنوب آسیا کشت می شد و در حال حاضر به صورت درخت نارگیل در تمام مناطق استوایی وجود دارد.مردم اقیانوس آرام از تمام قسمت های این درخت استفاده کرده و آن را به عنوان یک غذای اصلی مصرف می کنند.
ضرب المثلی درباره ی نارگیل بین مردم اقیانوس آرام معروف است که می گوید هر کس که درخت نارگیل می کارد، برای خودش و بچه هایش، لباس، ظرف، نوشابه، غذا و خانه درست می کند.
نارگیل یکی از غنی ترین منابع خوراکی برای الکترولیت ها، کلر، پتاسیم و منیزیم است که البته مقداری هم شکر، سدیم و پروتئین دارد. محتوای بالای پتاسیم این میوه آن را به یکی از محافظان قلب و فشارخون تبدیل کرده است. آب نارگیل همچنین حاوی فیبرمحلول، منگنز، کلسیم، ریبوفلاوین و ویتامین C است .
قسمتهای قابل استفاده میوه نارگیل:
ریشه، گل آذین و دانه (پوسته، آب و روغن هسته) قابل استفاده می باشند.این نشان می دهد که تمام قسمت های این درخت، مفید و قابل استفاده هستند.
آب نارگیل
برخلاف سایر میوه ها که آب آن ها از فشرده شدن آن ها به دست می آید، آب نارگیل مایعی غلیظ در وسط میوه ی آن است که بیش ترین حد آن در نارگیل نرسیده و سبز وجود دارد. این آب میوه امروزه از محبوب ترین نوشیدنی های جهان است نه تنها به خاطر طعم و مزه منحصربه فرد آن بلکه به دلیل ترکیبات مغذی و فواید بی مثل و مانند آن برای سلامتی
فواید قسمت های مختلف درخت نارگیل:
ریشه:
قابض، ادرارآور(مدر) و کرم کُش.
شیره گل:
شیرین و مطبوع، تببُر، مقوی باء(تقویت کننده ی نیروی جنسی)، نشاط آور، مدر و سمّی.
پوسته:
مدر (ادرارآور) و برطرف کننده ی بوی بد
مغز:
شیرین، خنک کننده، روغنی، اشتهاآور، مقوی باء، ملین(ضد یبوست) و نیروبخش
روغن:
شیرین، ضد عفونی کننده، دافع حشرات، هضم کننده، مقوی باء، اشتهاآور و تقویت کننده موی سر
بدون دیدگاه