گز انگبین

داستان شگفت آور و اسرار آمیز پیدایش گز انگبین

انگبین شهدی است که حشرات پس از مکیدن نیکنوش از شیره ی پروده گیاهان آن را 

می سازند . اسرار ساخت انگبین ها هنوز در پرده ابهام است .

همین قدر می دانیم که

 این حشرات پس از مکیدن شیره ی پرورده گیاهان آن را به کیسه ای در بدن خود دارند

می برند و در ان جا تبدیل به شربتی شیرین می کنند که این شربت پس از خارج شدن

 از بدن آن ها  منعقد شده و به صورت انگبین در می آید .  

ساخته شدن موادقندی بوسیله این موجودات خلاف اصول شناخته شده زیست شناسی است .

زیرا ساختن مواد قندی در طبیعت بر عهده گیاهان است که کلروفیل یا سبزینه دارند و در اثر تابش

نور آفتاب گاز کربنیک هوا را گرفته و تبدیل به هیدرات کربن یا همان قند می کنند .

ساخت مواد

قندی بوسیله حشرات مغایر اصول طبیعت بوده و چگونگی ان معلوم نیست . گیاه گز انگبین که به

آن گون گز می گویند در بیشتر نقاط ایران  و چند کشور دیگر می روید ولی چون در آن نواحی

پشه ی گز وجود ندارد تنها در خوانسار تولید گز انگبین می کند .

پشه ی گز ها  ، زنبور های کوچکی هستند که در برگ ها و ساقه گیاه (( گون گز)) خانه

می سازند و از شیره ی پرورده این گیاه تغذیه می کنند و از نیکنوش آن که شفای مردم در

آن است شهدی می سازند تا آیتی برای اندیشمندان باشد . کندوی این زنبور های کوچک

در واقع ساقه و برگهای این گیاه است . این پشه حشره ی کوچکی است از دسته نازک

بالان که به طریق اسرار آمیز به زندگی خود ادامه می دهد .

در اوایل پاییز میلیون ها پشه ی گز در فضای خوانسار ظاهر می شوند و پس از ساختن گز انگبین از

بین می روند . این پشه ها از ساقه و برگ های گون گز تغذیه می کنند و در این موقع سنگین شده

 به سوی پایین آمده و در روی ساقه گون گز نشسته و تخم خود را که حدود ۷۵ عدد است در ساقه

فرو برده و مخفی می سازند و خودشان از بین می روند . اگر زمستان سخت و پر برف باشد تخم

آنها بیشتر دوام آورده و بهتر می ماند و سال آینده محصول بیشتری از گز انگبین عمل می آید .

 در بهار که درختان بیدار می شوند و برگ نو می آورند تخم پشه ها به وسیله شیره گیاهی بالا رفنه

و به صورت لکه های سفیدی  ریزی روی برگ ها نمایا ن می شوند . کم کم برگ گون پیچییده

می شود و و کندوی  مناسبی برای حشرات می شوند به تدریج لکه ها سیاه شده و حشرات نمایان

می شوند و گز انگبین می سازند . این گز به صورت اولین فر آورده از دم برگ سرازیر می شود به این

محصول گرده می گویند . کم کم رشد پشه ها زیاد شده و برگ گنجایش آنها را از دست می دهد ،

 به همین دلیل پشه ها از کندوی برگی خود به سوی ساقه پیش می روند و در  هوا پرواز می کنند .

 این پشه ها دارای دوشاخک و چهار بال و و شش پا هستند و شکم آنها بند بند است .در هر بند

مقداری انگبین ذخیر شده که مقداری از آن را در برگ و بقیه را در چند نوبت در ساقه به صورت کمان

می نشانند .چون این کمان ها شبیه ستاره است به این محصول ستاره می گویند .شکرک آنها

بلورین و شیرین است .

گز انگبین دارای چندین نوع قند و الکل است و مقداری صمغو لعاب و موادمعدنی و عوامل زنده

در بر دارد . برای استخراج آن بایدپرده ای از پوست بز زیر درخت  گون گز پهن کرده ویک غربال 

 روی آن بگذارند و بعد با چو ب دستی به برگ وساقه ها بزنند تا تمام محصول آنها از غربال