باز عالم و آدم و پوسیده گان خزان و زمستان خندان و شتابان
به استقبال بهار میروند تا اندوه زمستان را به فراموشی سپارند
و کابوس غم را در زیر خاک مدفون سازند و آنگه سر مست و با وجد و نشاط
و با رقص و پایکوبی با ترنم این سرود طرب انگیز نو روز و جشن شکوفهها را برگذار مینمایند
بدون دیدگاه