گز بخوریم یا نه؟
محال است به اصفهان بروید و سراغ سوغات خوشمزه ی آن را نگیرید. گز اصفهان نیز از آن دسته خوراکی هایی است که کمتر کسی پیدا می شود که آن را نخورد.
حقیقتی وجود دارد و آن این که به مسافران اصفهان نمی شود گفت بهترین سوغات دیار اصفهان چه چیزی است و نمی شود گفت مسافران چه یادگاری از نصف جهان به یادگار می برند.
میان ظروف چشمنواز قلمزنی، جعبه های مسحور کننده خاتم، میناکاری ها که گویی رنگ از آسمان دارد، منبت کاری هایی که یادآور افسانه های باستان است، پارچه های زرباف و قلمکار و ده ها هنر دست و احساس مردم این دیار، براستی چگونه می شود یکی را برگزید و آن را بهترین دانست؟!
در این میان اما یکی بیش از سایرین خودنمایی می کند؛ گز، گز اصفهان، گز نصف جهان، شاید به این خاطر که تکرار نامش، کام را شکرین سازد و یادش ذهن را دگرباره تا فراز گنبدهای فیروزه ای به پرواز درمی آورد! شاید به این خاطر که مزه اصفهان دارد…
ارزش تغذیه ای گز
به طور معمول برای تهیه گز از برخی انگبین ها، سفیده تخم مرغ، شکر، برخی عرقیات (گلاب، عرق بیدمشک و…) و انواعی از مغزها استفاده می شود؛ البته این را بدانید، به دلیل آن که استفاده از انگبین هایی چون ترنجبین و شیرخشت، موجب افزایش قیمت محصول می شود، اکثر تولیدکنندگان، شکر و ترکیبات دیگری را جایگزین انگبین ها می کنند.
بنابراین کالری گز بشدت افزایش یافته و این محصول از نظر تغذیه ای و درمانی ارزش چندانی ندارد. به طور معمول گزهای انگبین دار چند برابر بیشتر از گزهای معمولی ارزش داشته و تا حدودی درمانگراست. این گزها اگر حاوی شیرخشت و ترنجبین باشند مقوی معده، کبد و کلیه هاست. باعث لینت مزاج شده (یبوست را بر طرف می کند) و به دفع صفرا کمک می کند. تب بر خوبی بوده و خارش بدن را رفع می کند.
بدون دیدگاه